Spelregels

Het is weer zover, er dwalen wat nieuwe mensen richting mijn weblog die nog niet weten hoe het hier toe gaat. Die denken dat hun bijdrage automatisch wordt geplaatst en zijn dan verbaasd of boos als die weer ‘verdwijnt’. Zo zit het dus niet. Ik selecteer op dit weblog. Als je er iets opzet is het alleen voor jouzelf en later voor mij te lezen. Minimaal twee keer per dag neem ik alles door en bekijk wat er op komt. Dus vijf keer dezelfde mededeling helpt niet! En nog iets, ik ga niet elke keer in discussie over waarom niet. Ik wil nog wel eens iemand die ik er voor aanzie hier voor het eerst te komen een mailtje sturen, maar ja, als je ook nog een vals emailadres opgeeft, waarmee je sowieso tegen de regels ingaat, dan gaat ook dat niet door.

Lees de spelregels even, hier. En als je wilt weten waarom ik selecteer, ga hierheen.

Insecurity Fence

Insecurity fence
By Akiva Eldar, Haaretz May 23, 2006

On Sunday, Ehud Olmert will be taking a 39-year-old conception with him to Washington. In June 1967, at the end of the Six-Day War, in Resolution 242, which called for withdrawal from territories occupied in the recent war, the UN Security Council defined this conception through a vague term – “secure and recognized boundaries.”
Lees verder

Dagboek 20 mei 2006

Gisteren liep ik over de Waalkade in Nijmegen naar mijn hotel, vanwege het Nederlands Sociaal Forum, toen er een mannenstem achter me hello hello riep. Normaal heb ik geleerd dat te negeren, maar hij haalde me in. Wat leuk. Mohammed Alatar, bekend van mijn bezoek aan Ramallah en aan PARC. Hier voor de vertoning van Iron Wall. Of ik zin had met hem en een vriendin en met Israelische journalist Akiva Eldar mee te eten. Nou en of. Het leuke van interessante mensen kennen is dat die ook weer interessante mensen kennen.
Lees verder

Schamele objecten

Ik hou van understatement, zei Oded Balilty. Ze heeft gelijk. De statistieken van doden, de slogans, vlaggen en toespraken maken maar zelden nog indruk. Maar zo’n bril in een vitrine, met het verhaal erbij van de cameraman die werd doodgeschoten, dat komt aan. Dat komt binnen. En aan de stilte te horen van de andere mensen die er waren, bij hen ook.
Lees verder

Dagboek 18 mei 2006

De kwestie, of zijn het er meerdere, zal ons voorlopig nog wel bezighouden.

In Trouw wordt op de voorpagina een Iraaks gezin beschreven, de familie Naif. Bij de aanvraag van zowel de aanvraag van hun verblijfsvergunning als van hun naturalisatie gaven ze verkeerde gegevens op. ‘ Dat was niet uit kwade wil’, zegt Achmed Naif, ‘maar om onze familie in Irak te beschermen’. De familie moest vluchten voor de Koerdische rebellen.
Lees verder

Dagboek 17 mei 2006

Oef. Ik ben goed gaar. Dat was een pittige dag in de Eerste Kamer, waar ik met Tiny Kox in debat moest met minister Bot en minister van Ardenne. Over de ontwikkelingshulp en over de steun aan Palestina. We hebben het niet slecht gedaan, Tiny en ik, alhoewel je je altijd af kunt vragen of het wat uithaalde. Mijn inbreng, en het verslag over het debat, moet nog komen. Maar dat ik zo gaar ben ligt niet alleen aan een dagje stevig werken, uren je aandacht bij de zaak houden, steeds denken, moet ik interrumperen of niet. Het lag er ook aan dat er aan de overzijde een crisis afspeelde, die ik tot in de nacht ben blijven volgen.
Lees verder