Over tolerantie (6)

Haci Karacaer, de directeur van de Turkse islamitische organisatie Milli Gorus heeft ook zijn bijdrage geleverd aan het boek van Bart Top. Over de dag dat hij hoorde dat Theo van Gogh was vermoord:

Mijn eerste reactie was ongeloof. Dat kan toch niet waar zijn. Ik heb geprobeerd mijn afspraak door te laten gaan, maar dat ging niet. In die hektiek werd al snel duidelijk dat de dader een moslim was. Dan grijp je naar je hart.

Die dag deed ik mee aan een geimproviseerde persconferentie van Marokkaanse organisaties in politiek-cultureel centrum De Balie. Daar was binnen een uur toe besloten. Die dag, die week, groeide mijn respekt voor die Marokkaanse organisaties. Ik ken ze allemaal, maar ze hebben toen echt een immense prestatie neergezet.

Lees verder

Nog eens over de hoofddoek

Een bijdrage van Ceylan. (Zo krijgen we ons boek nooit af, Ceylan, als we maar blijven bloggen. Maar dank je wel)

Over de oproep van Zaki Badawi aan moslimvrouwen om voorlopig geen hoofddoek te dragen omdat het eerder gevaar uitlokt dan bescherming biedt, is in Engeland veel commotie ontstaan. De British Muslim Council is absoluut tegen deze stellingname.Zij stelt dat niet moslimvrouwen hun gedrag moeten veranderen, maar de extreem-rechtsen die een vrouw met hoofddoek gebruiken als aanleiding gebruiken voor scheldpartijen of geweld.
Lees verder

Het persoonlijke is politiek (1)

De bijdrage van Kennedy (Over tolerantie 4) was voor mij een aanleiding om na te denken. Dit was het stukje tekst dat een reeks van associaties veroorzaakte:

Er is voor het eerst een meederheidscultuur ontstaan die gekenmerkt kan worden als liberaal, seculier en blank. Omdat deze mensen zich niet tot een minderheid voelen behoren, zijn zij minder geneigd de waarde van respect voor minderheden te ontkennen. Omdat het geen deel uitmaakt van hun eigen belevingswereld, kunnen zij zich moeilijk voorstellen waarom minderheden een bepaald respect zouden moeten krijgen. Dat is een belangrijke ontwikkeling die nog steeds doorgaat.

Is het waar? Dit is in ieder geval wat ik waarneem: dat er veel harder over minderheden wordt gedacht en geoordeeld dat in het nabije verleden. Lees verder

Blogblog

Stukje in de Volkskrant, over het uitdijende bloggers-universum. Elke seconde komt er een nieuw weblog bij, ergens op de wereld, elke vijf maanden wordt het aantal verdubbeld. Dat zijn er inmiddels 14,2 miljoen. Het aantal weblogs heeft een keerzijde, stellen de onderzoekers, want de meesten worden zelden bezocht. En de meeste weblogs liggen er na enkele weken al weer verweesd bij. Want het is wel werk, kan ik als ernstige blogger beamen, het is net de hond die je minstens twee keer per dag uit moet laten ongeacht het weer of de aanwezigheid van zin.
Lees verder

Over tolerantie (5)

Volgende bijdrage in de bundel van Bart Top komt van Evelien Gans. Zij onderzoekt de parallelen tussen anti-semitisme en de huidige houding tegenover de moslim minderheid in Nederland. Zij is bijzonder hoogleraar Hedendaags jodendom. Eens was zij zelf een doelwit van Theo van Gogh. In 1994 bekritiseerde ze Theo van Gogh omdat hij anti-semitische, anti-joodse stereotypen hanteerde. De reactie van Van Gogh luidde dat Evelien Gans ‘in haar vochtige droom een beurt kreeg van Mengele’. (Voor de jongere lezer: Mengele was een beruchte nazi, een arts die experimenten deed met de joden in het concentratiekamp) Gans zag af van een proces dat haar jarenlang zou verbinden met Van Gogh.
Lees verder

Over tolerantie (4)

Volgende in de rij is James Kennedy, hoogleraar nieuwste geschiedenis, die juist als voormalig buitenlander een interessante visie heeft op wat er in Nederland gebeurt. Centraal daarbij staat het ontstaan van een blanke, seculiere meerderheid die zichzelf verlicht acht. Die kon pas ontstaan na de verzuiling. Om te beginnen maakt Kennedy een onderscheid tussen soorten van tolerantie in Nederland:
Lees verder

Mededeling

Zoals inmiddels bekend laat ik niet alle reacties toe op dit weblog. Meestal neem ik de moeite een nieuwe bezoeker een keer beleefd uit te leggen waarom een commentaar niet geplaatst wordt, dan heeft iemand tenminste nog een herkansing. Dat doe ik niet bij plat gescheld, want die snappen dat zelf wel en die hoeven ook niet meer terug te komen, en de veelplegers weten het ondertussen ook wel.
Vaak krijg ik mijn briefjes terug omdat de inzenders een vals emailadres hebben opgegeven. Tja, dan houdt het op.
Het hoort overigens bij de weblogregels dat je voor de webmaster bereikbaar bent op een geldig emailadres. Commentaren zonder een geldig emailadres zouden sowieso geweigerd moeten worden, maar het is me te veel werk om dat te gaan controleren en ik heb daar ook geen zin in. Maar het hoort wel.
Dat emailadres wordt overigens nooit aan derden doorgegeven, tenzij het een kwestie wordt voor de politie.

Dan weten jullie dat.
De hoofdredactie
A. Meulenbelt

Over tolerantie (3)

Interessant ook, het tweede artikel in de uitstekende bundel van Bart Top, Religie en Verdraagzaamheid, gesprekken over tolerantie in een extreme tijd. Want dat is een gesprek met Andreas Kinneging, een van de oprichters van de conservatieve Edmund Burke Stichting en dus niet een man die ik zo gauw zou hebben opgezocht als ‘medestander’ in barre tijden. Maar hij blijkt een opmerkelijk scherp oordeel over de ‘radicale verlichtingsdenkers’ te hebben, die hij net zo bedreigend vindt voor de grondrechten als de politieke islam.
Lees verder