Dagboek 13 december 2006

Geplaatst op door
18

Verdonk dus een motie van afkeuring. Bleef volhouden dat ze de motie om de uitzettingen stop te zetten niet uit kon voeren, omdat ze niet duidelijk wist om wie het zou gaan. PvdA had donderdag nog een plan ingediend om de criteria aan te scherpen. Daar was bovendien overleg over mogelijk geweest. Verdonk had zelf ook een voorstel voor kunnen leggen, maar weigerde naar de kamer te luisteren. Nog een keer stonden VVD en CDA als een blok achter haar, maar ja, die hebben niet langer de meerderheid, zelfs niet als Wilders meedoet. Dat zal wennen worden.
Lees verder →

Eerste Kamer

Geplaatst op door
6

061213ek-129.jpg

Ik ging eerst nog even kijken aan de overkant, hoe het met onze nieuwe fractie is. We missen Ronald natuurlijk, maar gelukkig hij ons ook, dus hij kwam even lunchen. Hij deed zijn maidenspeech al, maar moet een beetje wennen aan de andere stijl aan de overkant, ook aan het feit dat wij in de EK vriendelijke mevrouwen hebben die ons koffie voorzetten, en hij die nu zelf uit de automaat moet halen in een plastic bekertje.
Lees verder →

Laatste keer Hirsi Ali?

Geplaatst op door
8

061210aha-131.jpg

Ik ging er toch maar heen, met de gedachte dat mijn vooroordeel over dit soort debatten misschien nu eens niet bevestigd zou worden. De vraag waar het om draaide in dit Volkskrant op Zondag programma, was of Hirsi Ali in Nederland meer kwaads dan goeds had gebracht. En daarvoor zaten vier mensen in het panel, twee voor, twee tegen, die precies bevestigden wat we al konden weten, twee voor, twee tegen. De discussie zelf schoot er geen millimeter mee op, ondanks de vaardige gespreksleiding van Pieter Hilhorst. Dat kun je weten, als je de grootste tegenstanders tegenover elkaar zet. Maar misschien zijn er mensen die het lekker vinden om hun mening nog eens bevestigd te krijgen. Ik vind dat je daar heel goed voor thuis kunt blijven, want die meningen hebben we al uitgebreid kunnen lezen. Maar een vriendin vond het wel interessant, naar zij zei vooral door de kritische moslimvrouwen, die ze nog niet eerder had gehoord. Ging zij tenminste tevreden naar huis.
Lees verder →

Bij de dood van Pinochet

Geplaatst op door
10

Te gast: Aafke Steenhuis
Bij de dood van dictator Augusto Pinochet

Voor het eerst hoorden we de naam van Pinochet op 11 september 1973, toen we aan de radio gekluisterd zaten in ons boerenhuis in Noorddijk in Groningen. In Chili, dat al heel lang een democratisch, open en gastvrij land was, was een brute militaire staatsgreep gepleegd tegen de regering van de socialist Salvador Allende, omdat zowel de Amerikanen als veel Chileense zakenlui en middenstanders bang waren dat onder een linkse regering hun belangen aangetast zouden worden. Wij waren datzelfde jaar, van januari tot eind juli in Chili geweest, om er te werken en te schrijven over de landhervorming. Wij verbleven op het platteland van Cautin, de zuidelijke provincie waar de Mapuche-Indianen wonen.
Lees verder →

The last casualty?

Geplaatst op door
13

levy.jpg

By Gideon Levy, Haaretz

The numbers don’t lie. They never do. In the past month, the number of Palestinians killed by Israeli forces was 45 times greater than the number of Israelis killed by Palestinians. The Palestinian dead included 13 minors. All in one deadly month. The last name on the list is Ayman Abu-Mahdi, a 10-year-old boy who had come home from school and gone out to get a little air with his siblings and friends. He was sitting on a bench in front of his house. The time: 15 hours before the cease-fire in Gaza.
Lees verder →

Hirsi Ali, na de orkaan

Geplaatst op door
13

‘Hoe komt het dat iemand eerst de boel op stelten zet en daarna niet wordt gemist’, vraagt Jos de Beus, hoogleraar politieke theorie zich af in de Volkskrant van dit weekeinde. De Beus vond een jaar geleden, bij de opening van het Academisch jaar waarvoor Ayaan Hirsi Ali werd uitgenodigd (zie hier) nog dat ze belangrijke zaken aan de orde had gesteld. Voor het antwoord waarom ze niet wordt gemist moet je niet bij De Beus zijn. Die komt weer met de mythe aanzetten dat ‘de’ vrouwenbeweging voor Hirsi Ali ‘door het beslagen plafond brak’ de barbaarse en achterlijke behandeling van vrouwen en meisjes in gemeenschappen van immigranten gedoogde. Niet in ‘mijn’ vrouwenbeweging, en ook niet in de vrouwenbeweging van migrantenvrouwen zelf, die voor de komst van Hirsi Ali al aardig op weg was.
Lees verder →