Gisteren op het partijcongres, de speech of was het een preek? van Huub Oosterhuis van de Amsterdamse Studentenekklesia, die lijstduwer is geworden voor de SP.
Wie de video wil zien, ga naar de SP website.
Lees verder
Oosterhuis en de SP
7
Het congres danst
Het congres is aan de gang. Voor wie denkt dat dat saai is, kandidatenverkiezing, verkiezingsprogramma, het is op SP congressen niet alleen spannend, maar er hangt ook altijd een vrolijke en strijdlustige sfeer, en soms ontroering. We hebben zo onze rituelen. De nieuwe raadsleden op het podium, de uitreiking van de gouden tomaat aan mensen die extra verdienstelijk zijn geweest, deze keer aan Ben uit Heerlen, die de boel gaande houdt op het partijbureau en voor Fenna Vergeer, die na 34 jaar partij de Tweede Kamer verlaat.
Stemverklaringen over de alternatieve kandidaten. Het nieuwe verkiezingslied gezongen door Bob Fosko. Maar wat ik vooral ontroerend vond was de speech van Huub Oosterhuis. Ontroerend voor mij omdat hier twee van mijn werelden bij elkaar komen, die van mijn kerk en die van de politiek – die ook bij elkaar horen, maar wisten die werelden dat al? Oosterhuis kreeg een staande ovatie. Het is waar, als socialistische partij gaat het ons om sociaal-economische voorwaarden voor mensen om beter te kunnen leven, maar daaronder is altijd ook die – tja, noem het maar spirituele kant: het blijven geloven in de mogelijkheid van een betere wereld. En dat wij er voor zijn om die een beetje dichterbij te krijgen.
Ik heb de tekst van die speech en die komt. En meer verslag.
Nu vooral de beelden.
Lees verder
Dagboek 7 oktober 2006
Vandaag het partijcongres van de SP. Vaststelling van de kanidatenlijst voor de Tweede Kamer en het verkiezingsprogramma.
Ik zal eens kijken of ik tussendoor berichten en foto’s de wereld in kan sturen.
Emancipatie in Drenthe
Met het macho broembroembroem van motoren op de achtergrond vierde het Enova, emancipatieadviesbureau uit Assen, haar 25jarig jubileum op het terrein van de TT. Ik was gevraagd om er wat te komen zeggen, en deed dat graag, want lang lang geleden heb ik nog een reeks lezingen gegeven voor wat toen het emancipatiebureau heette.
Lees verder
DIDF over Armeense kwestie
DİDF – Federatie van Democratische Verenigingen van Arbeiders uit Turkije in Nederland
VERKLARING DIDF NAAR AANLEIDING VAN DE ARMEENSE KWESTIE
Amsterdam, 6 oktober 2006
De discussies rondom de Armeense kwestie duren voort. De manier waarop deze discussies gevoerd worden en de periode waarin deze kwestie ter sprake wordt gebracht dragen niet bij aan een daadwerkelijke oplossing van deze kwestie. Door de wijze waarop wordt gediscussieerd loopt het integratieproces van de migranten afkomstig uit Turkije op z’n zachts gezegd een stagnatie op.
Lees verder
Dagboek 6 oktober 2006
We zijn nu uitgedonnerd maar we albayrakken nog even voort. Ik kwam Nebahat gisteren in het restaurant van de Tweede Kamer tegen en kon haar even sterkte wensen. Ze zag er monter en vastberaden uit, die laat zich gelukkig niet kisten.
PvdAer Ed van Thijn twijfelt niet aan het genocideachtige karakter van wat er toen met de Armeniers gebeurde, maar, zegt hij, we kunnen niet generaties lang leven op basis van haat en wraakgevoelens. Hoe dan ook wordt het nu te veel op de spits gedreven vindt hij. Wat er wel moet gebeuren: Een Turks-Armeense commissie die historisch onderzoek doet, waardoor de beide landen tot elkaar kunnen worden gebracht.
Lees verder
Nebahat Albayrak (2)
De ‘Armeense kwestie’ die nu al haast ‘de zaak Albayrak’ is geworden fungeert, zoals bijna alles dat in Nederland tot kwestie wordt verheven, als splijtzwam. Tussen Turkse en Nederlandse Nederlanders. Binnen de partijen. Tussen autochtonen. De vraag is of je de discussie nog helder krijgt, en kan ontdoen van wat er allemaal op de achtergrond en onder de tafel meespeelt. De precaire balans tussen ‘allochtoon’ en ‘autochtoon’ met name. Dat lijkt in heethoofdig Nederland steeds lastiger.
Lees verder
Gaza
Ik heb al enige tijd niet geschreven over Gaza. Misschien omdat het op dit moment zo ongelooflijk ontmoedigend is en ik bijna niet meer weet wat ik er nu nog over zeggen moet. Het was er erg. Het is er nog erger. Waar iedereen bang voor was en iedereen, behalve Israel, van hoopte dat het niet zou gebeuren dreigt nu echt. Geweld tussen Hamas en Fatah. Mijn vrienden zijn ook stil, en voornamelijk bezig te overleven en hun kinderen in veiligheid te houden. De berichten die doorkomen maken moedeloos. Terwijl het werk van het NCCR voor de gehandicapten zelfs onder de meest barre omstandigheden doorging zijn er nu echte moeilijkheden. We willen er weer heen, in november. Als het kan. Als het niet te gevaarlijk is geworden. En als we de grens overkomen.
Ondertussen schrijft Amira Hass, een van de beste Israelische journalisten door. Dit is haar laatste artikel over de situatie in Gaza.
Lees verder
Nebahat Albayrak
De SP is al sinds jaar en dag voorstander van de erkenning van de massamoord op Armeniers. En vindt dat we Turkije daarop aan mogen spreken. Het is dus al een oude zaak, die nu plotseling weer opvlamt in de vaderlandse politiek. In 2004, toen de SP een motie indiende om bij de toetreding van Turkije in Europa aan te dringen op erkenning van de Armeense zaak, waren het alleen Groen Links, de Christen Unie en de SGP die het voorstel steunden. Nu hebben het CDA en de PvdA respectievelijk een en twee partijleden van de verkiezingslijst afgegooid, nadat die niet bereid bleken om te erkennen dat Turkije schuldig is geweest aan genocide. En drastische maatregel, die bij mij allereerst de vraag oproept waarom daar niet over is gesproken voor de mensen op de lijst werden geplaatst. Het is tenslotte geen nieuw vraagstuk. We weten het allang. We hebben het over 1915. En het is in de kamer dus al eerder aan de orde geweest.
Lees verder
Dagboek 4 oktober 2006
Ronald gisteren op dreef in de Eerste Kamer. De regeringspartijen besloten maar even dat ze het niet nodig vonden om nog Algemene en Financiële Beschouwingen te houden. Wat ze natuurlijk had komen te staan op forse kritiek vanuit de oppositiepartijen. En daar hadden ze dus geen zin in, zo vlak voor de verkiezingen. Ik vond dat geen stijl, en niet erg dapper en ook behoorlijk in strijd met waar we in de Eerste Kamer voor staan, waar we niet geacht worden weg te lopen voor het debat. En ik vraag het me af of er geen regel zou horen te zijn dat een aanzienlijke minderheid het recht heeft om zo’n debat te eisen, ook als de krappe meerderheid daar geen zin in heeft. Maar zo’n regel is er nu niet, dus geen debat. Dan moeten we er nu maar serieus voor zorgen dat die meerderheid een minderheid wordt, zodat CDA en VVD ons dat niet nog eens kunnen flikken. Zie de SP website, en Jan Marijnissen.
Lees verder