Dagboek 20 december 2005

Den Haag. Gisteren is het debat over de inburgering in land van herkomst begonnen. Is de wet wenselijk, redelijk en mogelijk? Tiny vindt van niet.Ik ook niet. Er zitten veel onrechtvaardigheden aan vast, nog afgezien van de praktische uitvoerbaarheid. Mensen kunnen veel sneller inburgeren als ze hier zijn, al blijkt dat het nog steeds met de genomen maatregelen om nieuwkomers in te burgeren nog niet best gaat. De minister zegt dat de wet niet bedoeld is om te selecteren wie er binnen komt, maar om het inburgeren te versnellen. Daar geloof ik helemaal niks van. Hoe de wet zou functioneren als die wordt ingevoerd is wel degelijk als een selectiemiddel, de hoogopgeleiden uit de stad halen dat examentje makkelijk, de mensen met lage opleiding uit verre streken niet. Als dat de bedoeling is zeg dat dan en laat het parlement kiezen of dat is wat we willen.
Tekst van Tiny hieronder. Vanmiddag de tweede termijn, het antwoord van Verdonk.
Lees verder

Inburgering in het buitenland

De tekst van de SP fractie bij de behandeling in de Eeerste Kamer, door Tiny Kox. Die is in werkelijkheid weer een beetje veranderd, zoals dat gaat, maar de essentie is hetzelde gebleven.

Inbreng SP-fractie inzake Wet Inburgering buitenland

Bij behandeling van het voorliggende wetsvoorstel, kortweg Inburgering buitenland genoemd, moeten drie vragen beantwoord worden:
– Is het doel dat de wet stelt, wenselijk?
– Is het doel dat de wet stelt, in overeenstemming met nationale en internationale opvattingen en regels?
– Is het doel dat de wet stelt, op deze wijze haalbaar?
Lees verder

Kerk en staat

Als mensen zeggen: religie prima, als je dat maar thuis doet (en je er mij niet mee lastig valt) vind ik dat wel geestig. Alsof iemand tegen me zegt: je mag best socialist zijn hoor, als ik er maar niks van merk – socialist ben je maar thuis. Dat kan natuurlijk niet. Wat ik geloof werkt natuurlijk door in alles wat ik doe. Een wezenskenmerk van de grote godsdiensten is nu juist dat die niet alleen gaan over de relatie van mens tot God, maar ook wat te zeggen hebben over de relaties tussen mensen onderling – al zijn er ook mensen die religie alleen maar zien als hun allerindividueelste relatie met het hogere. Een vraag als: ben ik mijn broeders hoeder, of een uitspraak als: heb je naaste lief die is als jij, of heb de vreemdeling lief, want ook gij zijt een vreemdeling geweest in Egypte, zijn wezenlijk sociale, om niet te zeggen politieke uitspraken, die dwars staan op het neoliberalisme, het verlichtingsfundamentalisme en het vrijemarktgeloof, en we vinden equivalenten daarvan ook in de islam. Voor gelovigen die ook de sociale kant van hun religie ervaren is die mededeling, dat doe je maar thuis, nogal absurd. Hang je hoofd maar aan de kapstok, laat je hart thuis. Kijk niet om je heen. Zie niets.
Lees verder

Dagboek 17 december 2005

Geen foto van de koningin deze keer. De gelegenheid was te formeel om opeens uit mijn rol te stappen en een kiekje te schieten. Paleis Noordeinde. Leden van Eerste en Tweede Kamer. Lang wachten in een ruimte tot de majesteit zou arriveren. Ik vroeg aan iemand naast me, weet jij wat we hier doen? Mevrouw met een parelsnoer: u wordt ontvangen door de koningin. Ja, zover was ik ook wel. Eindelijk. Achter elkaar de brede trappen op, het voorgedrukte kaartje met je naam er op in de hand, om te overhandigen aan – een meneer, bij het betreden van de ruimte waar de majesteit stond, met Prins Willem Alexander naast haar en daarnaast Maxima. Naam werd afgeroepen, naar voren, hand geven, majesteit, nog een hand nog een hand. Ik zei tegen Maxima dat ik graag bij gelegenheid nog eens met haar wilde praten over migrantenvrouwen.
Lees verder