Zoals Duyvendak van Groen Links het tijdens onze bijeenkomst formuleerde, de opluchting om niet meer zo in het defensief te hoeven zitten, zo hoor en zie ik ook opluchting bij de – hoe zullen we het nu weer eens noemen, migranten en kinderen van migranten, de mensen die opgesloten zaten in het woord allochtoon. Zo schrijft ´eighty´die vast nog geen tachtig is op de weblog van Wij blijven hier een gedicht over hoe ze zich nu voelt:
Plotseling maakte mijn stem luid geluid.
Plotseling maakte mijn stem wel wat uit.
Lees verder

