Anja Meulenbelt
:: Weblog

Laat ik meteen bekennen dat ik ondertussen nogal een hekel heb gekregen aan alle live-discussies op de tv, actuele rondetafelgesprekken en dergelijke. De opzet is bijna altijd een variatie op het thema zet de grootste tegenstanders tegenover elkaar, zorg ervoor dat niemand behoorlijk kan zeggen wat hij of zij wil en geef ze zo weinig tijd dat ze alleen in simpele one-liners kunnen spreken. Zulke programma’s zijn erg slecht voor mijn humeur dus als het even kan kijk ik niet. Met zo’n verwachting begon ik gisteren aan Tegenlicht dat als thema de stigmatisering van de islam had. Leuk gedaan, dacht ik meteen cynisch, het gaat over de islam en je nodigt twee niet-moslims uit, Geert Mak en Kees Beekmans en als derde een rabiate ex-moslim anti-moslim. Is het niet eens tijd dat we ophouden met over de hoofden van mensen heen over die mensen te praten dacht ik.
(meer…)

Column die ik schreef voor Zorg + Welzijn

Gesprek bij de borrel. De man tegenover me zegt: ‘voor die vrouw is het veel erger. De familie van die jongen komt er wel overheen dat hij dood is. Maar zij moet haar hele leven door met de gedachte dat ze iemand heeft gedood’. Die onbedwingbare neiging om af te wegen wat er erger is, leed tegen leed.

Het was onvermijdelijk en het zal de laatste keer niet zijn. Zo gauw er in een conflict allo tegenover auto komt te staan splijt een groot deel van de Nederlandse bevolking als de Rode Zee. Jongen steelt tas van vrouw, vrouw rijdt hem achterna en rijdt hem dood. (meer…)

Gisteren een klein feestje voor alle mensen die voor en achter de schermen mee hebben gedaan om de actie Nederland, niet kapot te krijgen tot een succes te maken. Het is in Nederland niet gebruikelijk om elkaar en onszelf al te zeer te prijzen, of stil te staan bij wat er goed is gegaan. Om, zoals Jan Andreae, een van de initiatiefnemers zei: het goede boven tafel te krijgen en je te laten benanken. Dus dat doen we hier, een kleine cultuurdoorbraak, wel. We moeten zelfs een oefening doen (echt Jan) en aan drie mensen die we nog niet kennen vertellen wat we hebben bijgedragen en dat zonder valse bescheidenheid. Het is meteen en mooie gelegenheid om wat mensen te leren kennen, want het is hier een héél erg bont gezelschap.

(meer…)

Feestje. De parlementariër die de meeste boeken op zijn naam heeft (althans, geschreven als politicus, anders win ik) pleegde weer een nieuw boek. Hoe dan, Jan? Dat wil zeggen, Kees Slager en Karel Glastra van Loon legden Jan Marijnissen het vuur aan de schenen, en dan mocht Jan vertellen wat hij vond. Zo te horen hebben ze het hem niet al te makkelijk gemaakt.
(meer…)

Afgelopen woensdag werd in Amsterdam de perspresentatie gehouden van het nieuwe Marokkaanse initiatief: Het Marokkaanse Initiatief vóór Sociale Cohesie en Burgerschap en tégen Discriminatie en Marginalisatie. Het was een mooie zaal vol mensen, vrouwen en mannen, jongeren en ouderen.

Ik vind het een prima initiatief, dat ik van harte ondersteun.
Opvallend was dat er nauwelijks pers aanwezig was. Dat steekt wel heel schrijnend af tegen het mediacircus dat zich afspeelde bij de Tweede Kamer toen Hirsi Ali weer verscheen, en ze live zendtijd kreeg om haar verhaal te houden. Ik ben tot nu toe in de pers twee reacties tegengekomen op het Marokkaanse initiatief. Een column van Martin Bril (Volkskrant) die het een wonderlijke bijeenkomst noemde. Hoezo wonderlijk?
(meer…)

’s Ochtends de bijeenkomst met de Koerdische delegatie die zich op onze uitnodiging kwam oriënteren op het democratische proces. Marga van Broekhoven hield een inleiding over de partij, hoe we omgaan met leden, hoe we aan ons geld komen: lage contributie, de afdracht van de raadsleden en parlementariërs. Hans van Leeuwen vertelde over de scholing. Hoe krijg je de neuzen van al die nieuwe leden een beetje één kant op. Noses? Ik deed een praatje over de omgang in Nederland met minderheden en wat de partij daar over denkt en mee wil doen.

(meer…)

In de trein hoor ik dat de werkgroep buitenland is uitgesteld vanwege de komst van de Koerdische delegatie. Dan heb ik wat meer tijd om me door de bekende berg post en papier te werken.
Overleg met de fractie. Vandaag moet alleen Ronald aan de bak, met twee debatten. We hoorden pas iemand van een grote fractie verzuchten dat hij dat jaar wel drie debatten had. Wij hebben er soms drie op één dag.
(meer…)

Bijdrage van Ceylan Pektas-Weber:

PAK HUISELIJK GEWELD AAN, NIET DE ISLAM

Vandaag komt Ayaan Hirsi Ali weer terug in de tweede kamer. Hoewel ik het verschrikkelijk vindt dat er mensen zijn (politici, andere functionarissen of privepersonen) die door bedreiging vanuit verschillende richtingen in hun bewegingsvrijheid beknot worden, kan ik niet over mijn lippen krijgen dat ik mij verheug op haar aanstaande bijdragen in het debat. De aankondigingen die zij zelf heeft gedaan over de inhoud van het vervolg van haar debat, wijzen in de richting van volharding in de oude lijn.
(meer…)

Kleine vooruitgang.
Om een verschijnsel aan te kunnen pakken moet je het waar kunnen nemen, heb je er woorden voor nodig. We hebben een woord om jodenhaat mee te benoemen, antisemitisme. We weten wat racisme is, al denk ik dat een paar herhalingscursussen voor deze samenleving geen luxe zouden zijn. In ‘mijn’ tijd zochten we naar een woord om de achterstelling van vrouwen mee aan te duiden. Dat werd seksisme, discriminatie op grond van sekse, dat opgenomen werd in de Nederlandse taal. Misverstanden soms nog: heeft dat met seks te maken? (meer…)

Meer dan honderd moslimmeiden en jonge vrouwen waren naar Rotterdam gekomen voor een dag over een thema dat voor hen erg belangrijk is: het huwelijk van een moslima. Kies jij een toekomstige man, hoe kies jij een toekomstige man?
(meer…)