Dagboek 15 maart 2006


(Nuri Karabulut)

Nieuws dat voor mij geen nieuws meer is: het Boekenbal. Deed ik vroeger nog wel aan mee met een groepje dichtende en schrijvende vriendinnen. Na een paar keer was het niet leuk meer. Al dat kijk mij eens beroemd zijn of kijk mij eens naast Harry Mulisch staan. Ik kijk naar het journaal en zie vooral verleden tijd.
Lees verder

Links samenwerken

Opnieuw een bijeenkomst van Een Ander Nederland, het informele overleg van kamerleden van de drie linkse partijen. De NOS op de stoep, want het is nu natuurlijk extra spannend. Ze werden weggestuurd toen we echt aan het gesprek begonnen, want dit is het waardevolle aan het overleg, we houden het informeel. We kunnen onder elkaar zeggen wat we willen, elkaar kritisch bevragen, zonder dat we er voor eeuwig op vastgeprikt worden en het morgen in de krant staat. Het werkt. Ik vind dat er intens en openhartig wordt gesproken, het duidelijker wordt waar we elkaar op vinden, ook waar knelpunten in de samenwerking liggen.
Lees verder

Vrouwen

Een tijdje geleden beweerde minister de Geus nog dat het met de emancipatie van autochtone vrouwen wel snor zat. Dat trok hij weer in toen uit de rapporten bleek dat het nog steeds behoorlijk tegenviel. Uit zijn beleid is niet op te maken dat hij daar de consequenties uittrok. Integendeel. Maar hij kwam wel met het ei van Columbus. We moesten maar op een vrouw gaan stemmen. Baanbrekend nieuw inzicht! Had nog niemand aan gedacht! En zo goedkoop ook!
Lees verder

Dagboek 13 maart 2006

Gisteren was het nog steeds een beetje Internationale Vrouwendag.
Tenminste voor de Koerdische vrouwen die een feest organiseerden in Den Haag. Ik was gevraagd om te komen spreken. Ik had al eens eerder gesproken voor de International Free Women´s Foundation, en toen bleken het hoogopgeleide vrouwen te zijn. Dus nu had ik een echte lezing voorbereid. En nu bleek het een fantastisch buurtfeest te zijn, een massa vrouwen die al hun kinderen hadden meegenomen die gezellig door de zaal heen renden, allerlei vrouwen door elkaar, oudere, met en zonder hoofddoek, jongere, met een zonder, eerste, tweede, derde generatie migranten, vluchtelingen, Koerdische activisten en intellectuelen. Ook een paar vrouwen van de Iraanse demonstratie zag ik weer terug.
Lees verder

Partijraad


(Met Renske Leyten, DB)

Een extra interessante partijraad, deze keer. Alle afdelingen aanwezig, en om de afdelingen ging het bij de gemeenteraadsverkiezingen. Terugkijken en de vraag hoe gaan we verder. Iedereen tevreden, natuurlijk, maar zoals de SP is, meteen weer aan het werk.
Lees verder

Dagboek 10 maart

Mark Rutte gaat gemeen doen tegen de PvdA heeft hij aangekondigd. Dat gaat hem nog moeite kosten, want hij is van nature aardig. Ik vond hem toen hij nog Staatssecretaris van Sociale Zaken was tenminste veruit de leukste tegenstander om mee van mening te verschillen. Ook wil hij het image van de VVD veranderen, niet meer alleen jasjedasjemannen en parelkettingenmevrouwen, maar ook lui met oorringetjes en gekke kapsels moeten zich bij de partij thuis gaan voelen. Daar mag hij dan zelf wel mee beginnen, met een oorringetje en een gek kapsel. Of is dit een hint dat ze Wilders terug gaan halen?
Lees verder

Stadhuis Rotterdam

Ik was er niet bij, in Rotterdam, bij het lijsttrekkersdebat op 7 maart, want ik was in Artis, in Amsterdam. Mohammed Benzakour was er wel. Zijn commentaar.

STADHUIS – Verkiezingsavond – 7 maart 2006

Beste mensen, het is altijd riskant om een journalist een verkiezingsvoordracht laten houden omdat een journalist doorgaans maar op één manier naar politici kan kijken – en dat is erop néér.
Maar goed, ik ben ook bestuurskundige en socioloog en mijn tijdens m’n studies heb ik geleerd dat er twéé categorieën politici zijn: je hebt politici die geloven in hun eigen leugens, en je hebt politici die NIET geloven in hun eigen leugens.
Lees verder

Voor de vrouwen in Iran

Internationale Vrouwendag gisteren. Ik heb het daar niet zo mee. Zoals de Russische mannen dat opvatten: neem een bloemetje mee voor moeder de vrouw. Daar schiet je niet veel mee op. Maar vooruit, het is altijd een gelegenheid om de aandacht op onrecht te vestigen. Ik was uitgenodigd om voor de demonstratie voor Iraanse vrouwen te komen spreken, en ging graag, en liet er een interessante bijeenkomst in de Balie voor schieten.
Lees verder